Na ostrzu książki

Czytam i opisuję, co dusza dyktuje

Facebook Instagram YouTube Lubimy Czytać Pinterest

Ale jaki miał wybór? Jeśli odrzuci propozycję, być  może zawsze już będzie tego żałował.    Zastanawiał się dziennikarz niezależnej stacji
Zakończyć, zapić, zapomnieć. Zgodnie z tą zasadą Remigiusz godnie pożegnał się ze starym rokiem, zaczynając nowy. Było coś jeszcze, o
Znów ruszył przez miasto w poszukiwaniu prawdziwego Boga. Wierzył, że gdzieś istnieje nauczanie, które wypełni pustkę w jego sercu.   
To koniec Rowu Beauforta – rozległ się niewyraźny głos. - Na jego brzegu leży to coś.    Tego „czegoś” poszukiwał
Mówią mi Biuro.    Tak przedstawił się narrator już w prologu. Nie, to nie był człowiek, bo już w drugim
Gdybym powiedział ci, że  moją misją jest szerzenie wiedzy na temat nikczemnych ludzi i chęć realnej pomocy tym, którzy znaleźli
Gdzie ja jestem? Co się stało? Z tymi pytaniami obudził się Jakub w zdemolowanym pokoju obcego mieszkania z potwornym bólem
A u was jest taki Józek Bau, jak on się czuje? Co u niego?    Te pytania zadała Wisława Szymborska
Zostań ze mną, zachęcam i proszę – bo jakieś tam pożegnanie chyba mi się należy...?    Prośba głównej bohaterki, a
Kapłan w narodowosocjalistycznej koloratce – taki obraz zapamiętała z czasów II wojny światowej ocalała z Zagłady Agnes Mandl Adachi.   
Żyjemy w epoce diagnozy. Moim zdaniem stajemy się ofiarami przesadnej medykalizacji i powinniśmy cofnąć się o parę kroków.    To
Każdy może wpaść w pułapkę seksualną. To jedynie kwestia właściwego haczyka.    I wpadła!    Główna bohaterka Maja Nowicka. Również
Dla mnie, który nic dla tych ludzi nie robię, to po prostu bohaterstwo.    Ta pochwała pełna podziwu dla empatycznego
Zwykła dziura – inaczej nie sposób opisać Copperfield z końca zeszłego stulecia.    Jednak to w tym miasteczku, gdzieś w
Jak ja mam być szczęśliwa, skoro mnie samej w tym wszystkim nigdy nie było?    Zagubienie. Odejście. Porzucenie. Zgubienie siebie.
Nie co dzień jesteśmy potrzebni.    Te słowa irlandzkiego dramaturga, prozaika i eseisty Samuela Becketta autor świadomie umieścił jako motto
Nowy zbiór teorii, opowieści i spostrzeżeń na temat niezwykłych ścieżek, jakimi idee i zachowania wędrują po naszym świecie.    Autor
W tym życiu nie można przestać opowiadać; ona nie przestanie mówić, ja nie przestanę pisać.    Taką prawdę przekazała babka
Agata była ciekawa przeszłości miasta leżącego u podnóża mglistych gór, miasta utkanego z ciemnych, pokrytych sadzą murów i czerwonej cegły.
Znała pani Kamila?    To krótkie, ale mocne w sile sprawczej pytanie zadał narrator kobiecie kierującej autem.    Wracali z