Na ostrzu książki

Znikająca Księgarnia pod Kwitnącą Wiśnią – Takuya Asakura

29 marca 2026

Jak mówi stare przysłowie, książka jest »drzwiami do innego, nieznanego świata».

   Pierwsze drzwi otworzyłam osobiście, odchylając okładki tej powieści. Drugie otworzyła dziewczyna w księgarni „Sakura”, w której aromat kawy, cicha muzyka i imponująca kolekcja książek, przyciągała czytelników.

   Wybranych.

   Tylko tych, którym księgarnia się ukazywała. Jej pojawienie się w polu widzenia natychmiast przyciągało wzrok. Stary drewniany budynek był przykryty zielonym, spadzistym dachem, na którego szczycie pysznił się brązowy wiatrowskaz w formie kogucika z dumnie wypiętą piersią. Przed nim rosła płacząca wiśnia sakura, stąd nazwa księgarni, obsypana kwieciem we wszystkich możliwych odcieniach różu i bieli. Z jej płatków wiatr tworzył wir zapierających dech w piersi kolorów.

   Spotkanie właścicielki księgarni z czytelnikiem inicjowała właśnie czytana książka.

   To jedność tytułu i czasu czytania okazywała się kluczem do spotkania w „Sakurze”. Po kolei generowanych przez cztery powieści z klasyki literatury. Nie zdradzę ich autorów, aby kolejni czytelnicy również mieli przyjemność ich odkrywania. Nawet jeśli już przeczytanych, to na nowo odebranych. Ze świeżym albo odmiennym spojrzeniem na ten element ich przekazu, który autorka wykorzystywała jako główny wątek trudnych doświadczeń w przeszłości swoich bohaterów.

   To od ich historii życia zaczynał się magiczny proces zdrowienia.

   Autorka wyłoniła z wielu funkcji książki i czytania jedną z najważniejszych w kształtowaniu osobowości i psychiki człowieka – kompensacyjną. Poprzez trudne losy bohaterów przekraczających próg tajemniczej księgarni, zwizualizowała moc uzdrawiania psychiki poprzez wyobraźnię pisarzy i moc słów. Tę profilaktyczną i leczniczą funkcję książki i czytania wskazała również w wybranych tytułach, które z powodzeniem można wykorzystywać w biblioterapii. Dziedziny wspomagającej zdrowie psychiczne człowieka, a jednak mało docenianej w społeczeństwie. Autorka, obudowując taki leczniczy wątek w fabułę, wprowadzając konkretnych bohaterów z problemem destrukcyjnej tęsknoty, żalu, żałoby czy smutku odbierających im radość pełni życia, odtwarzając metaforycznie mechanizm oddziaływania przesłań niesionych przez treść wybranych powieści, umożliwiła prześledzenie naprawczych procesów zachodzących w człowieczej psychice. Unaoczniła trudny i powolny proces rekonwalescencji, łącząc teraźniejszość i realność z tym, co niedotykalne, ulotne, przeszłe i nieuchwytne.

   Zdawałoby się – nie do naprawienia.

   Realizm magiczny, do którego odwoływała się autorka, pomagał osiągnąć pozornie niemożliwy do zrealizowania cel, jaki sobie wyznaczyła. Pokazać determinującą i sprawczą rolę literatury w rozwoju człowieka poprzez intencjonalne oddziaływanie na jego rozwój czytelniczy. Ujęła ją w klamrze powieści otwieranej i zamykanej sceną z właścicielką księgarni. Na początku z bezimienną dziewczyną w bordowym fartuchu, by w zakończeniu nie tylko poznać jej imię, ale również historię jej życia oraz sens istnienia takiej księgarni jak „Sakura”.

   Metafory i artefaktu literatury w tej opowieści.

   To w tym wątku filozoficznym autorka umieściła klucz do świata literatury. Do „księgarni ludzkości” dostępnej każdemu. Wystarczy zacząć czytać, bo książka jest bramą do nieznanego – wita ciepło tych, którzy do niej wkraczają, i przenosi ich do różnych czasów i miejsc. Daje możliwość odnalezienie tego, czego szuka. Umożliwia konfrontację z tym, z czym sobie nie radzi. Stwarza warunki do zmierzenia się z tym, czego się boi lub lęka. Oferuje lek na ból duszy.

   Słowa mają siłę uzdrawiania.

   Zdania pisane kursywą są cytatami pochodzącymi z książki.

Znikająca księgarnia pod kwitnącą wiśnią – Takuya Asakura, przełożyła Anita Hikiert-Bereza, Wydawnictwo Harper Collins, 2026, 224 strony, literatura japońska.

Autorka: Maria Akida

Kategorie: Powieść psychologiczna, Powieść społeczno-obyczajowa